آبان 99 کرونا

یکی یکدونه زندگی من   

پسر 8 ساله من  

شازده نفسم  اینقدر   حواس  جمع هستی نمیتونیم گاهی رمزی حرف بزنیم .

 هر لحظه  در روخت در حال  پرواز  یک شغل هست . یک روز  فضا نورد  یک روز خواننده و یک روز موبایل فروش و روز دیگر ارایشگر   / ما با تو کودک میشیم و با تو  این مراحل رو طی میکنیم .

 همیشه میگه من  مامان بابای پولدار میخام  اگر پول نداشته باشید من میرم  و  میگه هم به محبتتون احتیاج دارم و هم به پولتون 

و ما  با چشمهای گرد شده هاج واج نگاه میکنیم و جوابی نداریم

 چقدر  این تفاوت نسل  میتونه عجیب باشه.

 خودمون رو چند ساله  تمرین دادیم به ابن   صحبتها  و همیشه سعی کردیم توقعی نداشته باشیم و هرانچه وظیفمون هست  بدون توقع  انجام بدیم .

نفسم  دستمو میگیره و بوسه  بارونش میکنه. ای که تو دلم چقدر ضعف میکنم .  

 از من میخواد  که براش برادر  بیارم   ولی من خودخواهم  دوست ندارم   واقعا ظلمی  در حق بچه  دوم بکنم و تو این شرایط   عزیزی رو به دنیا بیارم و ترجیح میدم رادوین  یکی یکدونه عشق من باشه 

 از  دیگر خصوصیات رادوینم تک رو بودنش  و دوست داره که هر جا هست مدیر باشه  

 هنوز هم مثل  دو سه سال قبل   با کسی زود معاشرت نمیکنه و باید کمی زمان بگذره .

  این روزها همچنان با قرنطینه کرونا به سر میبریم ولی رادوین ذره ایی از  قرنطینه دلخور نیست . ماه ها اگر تو خونه و حیاط بازی کنه   خسته نمیشه. فقط  میگه بریم قزوین  عاشق هم بازی با اراد و دنا هست و در کنار انها  خوشحال هست 

  عاشق  درست کردن لگوش هست هر دفعه مدل دیگرش رو درست میکنه 

اراد و رادوین کنار دایی امیر

الان چند  ماهه بخاطر قرنطینه  کرونا  از تهران اومدیم  به ساری و  هر از گاهیی کنار دریا میریم و از صدای دریا لذت میبریم و رادوین    مشغول بازی میشه و من طبق معمول  همش در حال  کنترل وضعیتم که رادوین   تنها داخل اب نرود

 یکی یکدونه تو کاشت سبزی و خیار گوجه حسابی مهارت پیدا کرده